تحقیق عینی رسیدگی ترافعی در تحقیقات مقدماتی قانون آیین دادرسی کیفری
از جمله شیوه های رسیدگی در امور کیفری، سیستم دادرسی اتهامی است. یکی از خصایص این سیستم، ترافعی بودنآن می باشد. در قانون اصول محاکمات جزایی ۱۲۹۰ و اصلاحیه قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۸۱ (موسوم به قانوناحیاء دادسرا)، از سیستم دادرسی تفتیشی و خصیصه غیر ترافعی آن پیروی می گردید. با تصویب قانون آیین دادرسی کیفری جدید در سال ۱۳۹۲ و اجرایی شدن آن از اول تیر ماه ۱۳۹۴ ، این امر تعدیل، و ویژگی ترافعی بودن در تحقیقات مقدماتی از سوی قانون گذار مورد پذیرش قرار گرفت. در این خصوص سوالاتی که به ذهن متبادر می گردد این است که ۱- مصادیق حاکمیت این ویژگی در تحقیقات مقدماتی در قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ کدام است؟ ۲- آیا این مصادیق در مقام عمل، قابلیت اجرایی دارند؟ روش تحقیق در این نوشتار بصورت کتابخانه ای بوده و طی آن سعی بر این بوده، ضمن بررسی مقایسه ای فی مابین قانون اصول محاکمات جزایی ۱۲۹۰ و قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۷۸ با اصلاحیۀ ۱۳۸۱ با قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ ، به سوالات مارالذکر نیز پاسخ داده شود. سابقه ای از پرداختن به موضوع گفتار تحت نظر مشاهده نگردید.تحقیقات مقدماتی یکی از ارکان مهم در رسیدگی ها ی قضایی و بخصوص در رسیدگی کیفری می باشد. این تحقیقات صرفاً ناظر بر تحقیقات پلیسی نبوده بلکه مفهومی وسیع تر از آن داشته و شامل تحقیقات پلیسی و نیز اقدامات قضایی اولیه در دادرسی های جزایی و به نوعی مقدمه واجب این دادرسی ها می باشد. این تحقیقات می تواند شامل جمع آوری دلایل جرم و جلوگیری از فرار یا پنهان شدن متهم و امحاء آثار جرم و نیز اظهار نظر مقدماتی توسط مقامات قضایی در خصوص انتساب یا عدم انتساب بزه به متهم باشد.
مقاله استاندارد تعداد صفحات:۱۶ منبع: دارد فرمت:pdfقابل کپی