بررسی حریم خصوصی افراد از دیدگاه فقه و حقوق اسلام در ایران
زمینه و هدف: حفظ حریم خصوصی از حقوق اساسی بشر است. هدف نهایی از این پژوهش، بررسی فقهی و حقوقی حریم خصوصی می باشد اولاً: این که حریم خصوصی در فقه و حقوق چه جایگاهی دارد. ثانیاً: رویکرد فقه و حقوق در قبال حریم خصوصی چگونه رویکردی بوده است. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع توصیفی بوده است. جامعه آماری پژوهش تعداد ۳۴ نفر از مردم شهرستان بجنورد می باشد. متغیرهای دموگرافیک مانند، سن و جنسیت مورد بررسی قرار گرفته است. نوع نمونه گیری تصادفی ساده است. یافته ها: از دیدگاه مردم در سطح بالاتری از میانگین، غیبت وجود دارد. در سطح پائین تری از میانگین، هتک حرمت وجود دارد. از دیدگاه مردم در سطح بالایی از میانگین، رازنگه داری وجود دارد و در سطح بالایی از میانگین، اذن ورود وجود دارد. نیاز به حفظ حریم خصوصی یکی از حقوق اساسی انسان است و شخصیت انسانی بیمار از حیث باورها، فرهنگ، اعتقادات و ضوابط اخلاقی عامل بسیار مهم و اساسی در بهبود بیماری است. بنابراین حریم خصوصی باید به عنوان یکی از م فاهیم کلیدی در پرستاری مطرح شود. سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۹۹۴ این مفهوم را در اصول اخلاق پزشکی و در بیانیه حقوق بیمار قید کرده است حفظ حریم خصوصی یک ارزش بنیادین است که به طور عمیقی در سنت ها و تاریخچه حرفه پرستاری ریشه دارد. با زایش تفکر سیاسی مدرن در قرون هجدهم و نوزدهم و ظهور جریانهای لیبرال و فردگرا، حقوق و آزادیهای فردی به عنوان بخش عمده ای از مطالبات شهروندان مطرح گردید به طوری که عدم دخالت در زندگی خصوصی شهروندان از سوی دولتها مهمترین مشخصه یک دولت لیبرال را به خود اختصاص داد.
علمی پژوهشی فرمت: ورد صفحات: ۱۳