بررسی رابطه بین عدالت سازمانی با بهره وری | انجام پایان نامه ، تحلیل آماری ، چاپ کتاب. کاملاً تضمینی |

بررسی رابطه بین عدالت سازمانی با بهره وری

عدالت سازمانی اصطلاحی است که برای توصیف نقش عدالت که به طور مستقیم با موقعیت‌های شغلی ارتباط دارد، بکار می‌رود. ادراک بی عدالتی اثرات مخربی بر روحیه‌ی کار جمعی دارد زیرا اهتمام نیروی انسانی و انگیزش کارکنان را تحت تاثیر قرارمی دهد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه عدالت سازمانی ادراک شده و بهره‌وری از نظر کارکنان در بیمارستان‌های آموزشی- درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۹۰ است. روش: این پژوهش مطالعه‌ای توصیفی- تحلیلی است. نمونه پژوهش ۱۳۱ نفر از کارکنان بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران است که به روش تصادفی انتخاب شده‌اند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از دو پرسشنامه عدالت سازمانی و بهره‌وری کارکنان استفاده شده است. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار spss و از آزمون آماری اسپیرمن و شاخص‌های آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار استفاده گردیده است. یافته‌ها: عدالت سازمانی ادراک شده در بیمارستان (الف) بیشترین و در بیمارستان (ج) کمترین است. بهره‌وری از نظر کارکنان در بیمارستان الف بیشترین و در بیمارستان (ب) کمترین می‌باشد. بین عدالت سازمانی ادراک شده و ابعاد آن با بهره‌وری از نظر کارکنان را بطه مثبت معنادار وجود دارد. نتیجه‌گیری: عدالت سازمانی ادراک شده کمتر از متوسط و بهره‌وری از نظر کارکنان بالاتر از متوسط می‌باشند. بین عدالت سازمانی و ابعاد آن با بهره‌وری از نظر کارکنان رابطه وجود دارد. بنابراین مدیران باید از طریق تقویت هریک از این مؤلفه‌ها باعث بهبود عدالت سازمانی ادراک شده و بهره‌وری از نظر کارکنان شوند. سازمان‌ها برای ارتقا و بهبود مستمر به بهره‌وری بالا نیازمندند و با توجه به آنکه ارزشمندترین سرمایه سازمان، سرمایه انسانی آن است، این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین عدالت سازمانی و بهره‌وری کارکنان در بیمارستان‌های شهرستان زابل صورت پذیرفت. زمینه و هدف: عدالت سازمانی اصطلاحی است که برای توصیف نقش عدالت که به طور مستقیم با موقعیت‌های شغلی ارتباط دارد، بکار می ‏رود. ادراک بی ‏عدالتی اثرات مخربی بر روحیه‌ کار جمعی دارد. زیرا اهتمام نیروی انسانی و انگیزش کارکنان را تحت تاثیر قرار می‏ دهد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه عدالت سازمانی ادراک شده و بهره‌وری از نظر کارکنان در بیمارستان‌های آموزشی- درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۸۹ بود. روش کار: این پژوهش مطالعه‌ای توصیفی- تحلیلی بود. نمونه مورد پژوهش ۱۲۳ نفر از کارکنان بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران بودند که به روش تصادفی انتخاب شدند.