نوآوری های قانون آیین دادرسی کیفری ۹۲ در رسیدگی به جرایم کودکان و نوجوانان
براساس مبانی جرم شناختی و واقعیت های اجتماعی کودک و نوجوان افتراقی بودن فرآیند رسیدگی به جرایم کودکان و نوجوانان ضرورتی انکارناپذیر است. هدف از افتراقی سازی فرآیند رسیدگی این گروه اصلاح و بازپروری آنان در جامعه است. در قلمرو سیاست کیفری ایران این موضوع فاقد رویه واحد بوده و قانونگذار در برهه های زمانی مختلف رویکردهای متفاوتی را درنظر گرفته است. در این خصوص سیاست کیفری ایران از رهگذر قانون آیین دادرسی کیفری تغییرات مهمی را به خود دیده و در برخی موارد نوآوری به همراه داشته است. در این نوشتار با نگاهی انتقادی نوآوری های سیاست کیفری قانون گذار در زمینه رسیدگی به جرایم کودکان و نوجوانان مورد بررسیقرار میگیردبزهکاری کودک یا نوجوان نشانگر این موضوع است که این افراد در فرآیند رشد خود یا جامعه پذیری با مشکل مواجه شده و با ارتکاب جرم در صدد نشاندادن مشکلات عمیق فردی، خانوادگی و اجتماعی خود هستند از این روبراساس آموزههای جرم شناسی و حقوق بشری فرآیند رسیدگی به جرایم کودکان و نوجوانان باید متفاوت از فرآیندرسیدگی به جرایم بزرگسالان باشد. در واقع هدف از افتراقیساختن فرآیند رسیدگی این گروه برطرف کردن معضلات فرآیند رشد این گروه و فراهم کردن زمینه های بازپروری کودکان و نوجوانان است. افتراقی شدن فرآیند رسیدگی درجنبه های گوناگون این فرآیند مانند تشکیلات رسیدگی، قضات و کارگزاران پیرا قضائی متبلور میشود. سیاست گذاران کیفری برای اولین بار و در قانون تشکیل دادگاه اطفال بزهکار در راستای افتراقی شدن رسیدگی کودکان و نوجوانان گام برداشت. نکته دیگر در خصوص نوآوری سیاست کیفری ایران در زمینه پلیس ویژه اطفال، به رسمیت شناختن ضابطین زناست.
مقاله استاندارد تعداد صفحات:۲۱ منبع دارد فرمت:pdfقابل کپی