رابطه بین نگرشهای تربیتی والدین بر سلامت روانی و خودپنداری دانش آموزان
سلامت روانشناختی نوجوانان حوزهی گستردهای است که یک دامنهی آن به نگرش تربیتی والدین میرسد. نگرشهای تربیتی خانواده ازاینجهت دارای اهمیت است که جامعه امروزی خانواده دستخوش تغییرات ناهماهنگی شده و بهتدریج شکل و هیئت خود را از دست میدهد. درنتیجه روابط درون خانواده، یعنی روابط پدران و مادران و فرزندان از یکسو و روابط فرزندان با افراد جامعه از سوی دیگر دچار دگرگونی شده است. بنابراین خانواده که هسته اصلی جامعه را تشکیل میدهد و در شکلگیری شخصیت فرزندان نقش به سزایی دارد، باید کانون توجه قرار گیرد. هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین نگرشهای تربیتی والدین بر سلامت روانی و خودپنداری دانش آموزان هست. روش تحقیق حاضر توصیفی- پیمایشی از است؛ و ازلحاظ زمانی یک تحقیق مقطعی بهحساب میآید و ازنظر هدف جزء تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش آموزان یکی از مدارس ابتدائی سال چهارم منطقه ۴ میباشد که تعداد ۵۸ نفر هستند که با استفاده از روش فرمول کوکران تعداد ۵۰ نمونه، با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی استفادهشده است. نتایج نشان داد که بین بازداری هیجانی، کمالگرایی، استحقاق، خویشتنداری، پذیرش جویی و خود پنداره رابطه معکوسی وجود دارد و افزایش یکی، منجر به افزایش دیگری میشود؛ و متغیرهای محرومیت هیجانی، بیاعتمادی، نقص و شرم، شکست، وابستگی، آسیبپذیری، خود تحول نیافته، اطاعت، ایثار، بازداری هیجانی، کمالگرایی، استحقاق، خویشتنداری، پذیرش جویی، منفی گرایی و تنبیه با سلامت روانی رابطه معنیداری وجود دارد؛ و بین رها کردن و سلامت روانی رابطه معنیداری وجود ندارد؛ و بین تنبیه و محرومیت هیجانی و سلامت روانی رابطه معکوس وجود دارد.
علمی ترویجی. فرمت : ورد صفحات: ۱۶