بررسی مدلهای سیستم مدیریت نوآوری
تحولات فناوری در یک کشور و نیز میزان کارآیی شرکتهای درگیر رقابت در عرصۀ تجارت بین المللی کالاها وخدمات صرفاً بستگی به عملکرد بخش تحقیق و توسعۀ آنها ندارد بلکه به نحوه مدیریت و سازماندهی منابع موجود درسطح شرکتی و ملی بستگی دارد. نظام ملی مدیریت نوآوری نظامی است که در آن بخش خصوصی و دولتی, دانشگاهها و مراکز علمی و همچنین مؤسسات دولتی برای نیل به هدف یکسانی که همانا تولید علم و فناوری بومی می باشد بایکدیگر به تعامل می پردازند یا به عبارت دیگر مجموعه ای از نهادهای مجزا است که بصورت انفرادی یا مشترکدر امر توسعه و گسترش فناوری های جدید فعالیت می کنند و چارچوبی را فراهم می کنند که دولتها در آن چارچوببتوانند در زمینۀ فرآیند نوآوری سیاستگذاری نموده و آنها را اجرا کنند. ماهیت چنین تعاملی که اهدافی چون ابداع,حمایت, تأمین مالی و یا نظارت بر علوم و فناوری های جدید را دنبال می کند می تواند فنی, تجاری, حقوقی,اجتماعی و مالی باشد. هدف این مقاله ارائۀ تعریفی از سیستم مدیریت نوآوری و معرفی مجمل مدل های مختلف آنجهت ارتقای شاخصهای نوآوری و افزایش ظرفیت تولید فناوری های مدرن در کشور می باشد.طی سه دهۀ گذشته کشورها با این باور که تحقیق وتوسعه تأثیری مثبت بر رشد اقتصادی خواهد داشت و منابعی را بهبخش تحقیق و توسعۀ ملی خود اختصاص داده اند. در سالهای اخیر تئوریهای مطرح شده در زمینۀ رشد اقتصادی رابطۀفرضی میان سرمایه گذاری در بخش علوم و فناوری و رشد اقتصادی را ثابت نموده است. پاول رومر معتقد است:کشف و نوآوری لایه های زیرین و بنیادین یک چرخۀ تجاری را تشکیل میدهد. این فرآیندی است که ارتقایاستانداردهای زندگی در بلند مدت را رقم میزند. اگر بتوان چنین فرآیندی را به تصویر کشید می توان دید که رشداقتصادی در آن بصورت منحنی است که در بلند مدت سیر صعودی داشته و چرخۀ تجاری در اطراف این منحنی درحال نوسان است.
مقاله استاندارد تعداد صفحات:۱۰ فرمت:pdfقابل کپی