پروپوزال بررسی رابطه بین هوش هیجانی و خود تنظیمی با سبک های حل تعارض دانش آموزان مقطع ابتدایی
یکی از مسائل و مشکلات اساسی زندگی تحصیلی افراد و نظام آموزشی هر کشور، مسئلهی افت تحصیلی و پایین بودن سطح عملکرد تحصیلی دانش آموزان دانشجویان آن کشور است. عوامل گوناگونی بر عملکرد تحصیلی افراد تأثیر میگذارند که متخصصان تعلیم و تربیت آنها را به چهار دسته عوامل فردی، آموزشگاهی، خانوادگی و اجتماعی تقسیم کردهاند (زهرا کار، ۲۰۰۷). در حقیقت، عملکرد تحصیلی بهعنوان متغیر وابسته تحت تأثیر یک عامل نیست بلکه عوامل متعددی نظیر استعداد تحصیلی (لوولرویگن، ۱۹۹۷) عوامل شناختی مانند هوش عمومی (جردرلا، ۱۹۹۷) راهبردهای خودتنظیمی (جربن، ۱۹۹۶) و ساختار کلاس درس (مایا، ۲۰۰۱)، روی آن تأثیر دارند (به نقل از نوبریان و نوروزی، ۱۳۹۰). مهارتها و تواناییهای هیجانی و اجتماعی که با عنوان هوش هیجانی مشهورند ازجمله پیشبینی کنندههای قوی پیشرفت تحصیلی هستند. هوش هیجانی نوینترین دگرگونی در زمینه ی فهم ارتباط تفکر و هیجان است. گلدمن (۱۹۹۵) هوش هیجانی را شیوه ی استفاده ی بهتر از هوش از راه خودکنترلی، اشتیاق، پشتکار و خود انگیزی میداند. از نظر وی هوش هیجانی متشکل از مؤلفه های فردی و اجتماعی است که مؤلفه های فردی شامل خودآگاهی، خود تنظیمی و انگیزش و مؤلفه های اجتماعی شامل همدلی و مهارت های اجتماعی است که زیر مجموعه های هر کدام عبارتند از:
خودآگاهی: آگاهی هیجانی، خود سنجی دقیق و اعتماد به خود.
خود تنظیمی: خود کنترلی، قابلیت اعتماد، جدیت و وظیفه شناسی، انطباق پذیری و نوآوری.
انگیزش: سائق پیشرفت، تعهد، ابتکار و خوش بینی.
همدلی: فهم دیگران، رشد دادن دیگران، جهت گیری خدمتگذاری، تنوع نفوذ و آگاهی سیاسی.
مهارتهای اجتماعی: تأثیر و نفوذ، ارتباط، مدیریت تعارض، واکنشگر تغییر، برقراری پیوند، همکاری و مشارکت، صلاحیتهای گروهی.
پروپوزال دفاع شده رشته: روانشناسی گرایش عمومی فرمت: word سال دفاع: ۹۴ تعداد صفحات: ۲۱